donderdag 10 februari 2011
Ada
Mijn dag begon met gym. Ik ben goed in gym. Met een vaart rende ik op de springplank af. Ik veerde hoog de lucht in, maakte een salto en belandde met twee voeten op de mat. Turnen was niet mijn meest favoriete onderdeel, ik hield meer van de atletiek onderdelen. Zoals 12 minuten rennen, 100 meter sprinten en horde. Mijn conditie was op zijn best, zoals gewoonlijk. "Goed gedaan, juffrouw Nightray" zei meneer Clark en hij raakte zachtjes mijn arm aan. Ik liep terug naar de rij zonder er verder nog aandacht aan te schenken. Nauwlettend hield ik Clark in de gaten. Hij was zo druk bezig met helpen en onnodige commentaar geven dat ik rustig ergens kon gaan zitten en observeren. Ongezien glipte ik de zaal uit en liep ik de kleedkamer in. Er hing een vreselijk zoete meisjes deo lucht. Ik begon in mijn tas te rommelen en vond mijn kladblok met pen meteen. Vanochtend tijdens het ontbijt had ik ook al geobserveerd. De eerste bladzijdes stonden vol gekrabbelt in mijn kriebelige handschrift dat zowat alleen ik kon lezen over Elliot. Ik vond hem interessant. Ik wilde meer van hem weten. Net zoals van het meisje Alyss, de jongen Will en het meisje Caitlin. De rest had mijn aandacht nog niet helemaal getrokken vanochtend. Maar het zou vast niet lang meer duren. Vorig jaar had ik Adam Turner non-stop geobserveerd en bespiekt. Nooit was ik betrapt. Hij had nu een eigen dossier in mijn verzameling. Met mijn kladblok en pen in mijn handen wilde ik weglopen uit de kleedkamer toen ik me abrubt omdraaiden. De wc deur stond open, daar kon ik niet tegen. Dwangmatig maakte ik hem dicht. Ik keek goed om me heen. Lotty was haar armbanden vergeten af te doen zo te zien. Normaal lagen ze netjes op haar rokje. Er staken lolly's uit de tas van Alyss en zo te zien had er net iemand kauwgom gehad en onder de bank geplakt. Toen ik alles goed in me had opgenomen ging ik terug de gymzaal in. Ik ging in een hoekje zitten, niemand merkte me op. Heftig begon ik te schrijven over alles dat me opviel. Adam had zijn hemd uit zijn broek steken en een rode neus, die werd verkouden. Er zat dat geen verband tussen die twee dingen, maar ik merkte ze beide op. Clark helpt de meisjes vaker dan de jongens. Hij raakt ze ook veel aan. Ik schreef zijn naam op en plantte het woord "Pedo" er achter. Het zou me niets verbazen als hij binnenkort iets ging proberen aan te pappen met Lotty. Ik observeerde Lotty. Inderdaad, haar armbanden had ze nog om. Haar roodbruine stijle haren vielen over haar schouders en als ze door de lucht heen vloog in een poging tot een vreemde en mislukte salto schoot haar shirt iets omhoog. Clark bestudeerde het heftig. Viespeuk. Lotty viel op haar kont op de mat. Iets te geacteerd wendde ze zich tot Clark en zei ze op een stomme meisjes achtige toon "Het lukt niet" gatverdamme. Hier kon ik niet langer meer naar kijken. Volgende persoon. Alyss. Haar krullend haar zat in een staart. Ik schreef het op. Mijn verzameling zou vanmiddag zoveel uitgebreid worden. Ik werd vrolijk van het idee. Mijn lust naar kennis en dingen weten van iedereen was groot. Ik bladerde terug naar mijn bladzijdes over Elliot. Vluchtig keek ik erover heen. Hij had de tik met zijn hoofd te schudden. Betekende vast iets traumatisch. Hij kon zichzelf niet inhouden en hij liep er ook bij alsof hij psygische problemen had. Hij was bang voor me. Hij schreeuwde vanuit het niets. Die heeft iets heftigs meegemaakt. Ik wilde dolgraag weten wat. Misschien werd hij mijn nieuwe studeer object dit jaar. Ik zou er hoe dan ook achterkomen. Net zoals ik erachter zou komen waarom Will non-stop muziek luisterd en Alyss verslaafd is aan lolly's. Ja, ik had al door dat ze eraan verslaafd was. Ik keek naar de grote wandklok. Bijna tijd om te gaan. Weer glipte ik de gymzaal uit en ik bergde mijn spullen op. Vervolgens ging ik weer in de rij voor de salto's staan en maakte ik nog een laatste sprong voor de zoemer ging.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten