Ik zat met een slaperig hoofd aan de eettafel en keek met weinig eetlust naar de waterige pap die voor me neus stond. Mijn eerste nacht was een hel geweest, ik had amper geslapen. Die kamer was veel te klein, het deed me meer denken aan een cel van een gevangenis. Ik huiverde. Op dat moment voelde ik ineens een hand op mijn schouder. "BETRAPT." klonk een harde stem vlak naast mijn oor. "LAAT ME MET RUST!" schreeuwde ik, en ik gaf de persoon die achter me stond een harde duw. "Wat doe je nou?" riep een meisje aan de overkant van de tafel geschokt. Ik kneep mijn ogen dicht en vocht tegen het verlangen opnieuw aan te vallen. "BLIJF VAN HAAR AF!" riep een andere meisjesstem toen ik weer uithaalde met mijn arm. Ik opende mijn ogen. Op de grond lag Alyss, het meisje dat me gisteren had aangesproken, en een ander meisje met lichtblond haar en donkere ogen hield mijn arm vast. "Hoe dúrf je?" snauwde ze met opeengeklemde kaken, waarna ze ruw mijn arm losliet en Alyss overeind hielp. Ik liet me zwaar ademend weer op mijn stoel vallen. "Waarom deed je dat nou?" vroeg Alyss verbaasd. Ik schudde mijn hoofd. "Ik schrok." stamelde ik. Het andere meisje wierp me een vuile blik toe. "Misschien moet je eens iets doen aan je overdreven schrikreacties dan." riep ze kil, waarna ze voor mijn voeten op de grond spuugde. "Mannen." siste ze nog voordat we wegliep. Alyss stond me nog steeds verbijsterd aan te kijken. Uit haar mond stak een lollystokje. Ik slikte. Die had in haar keel kunnen schieten. Ik had haar wel kunnen... "Het spijt me." mompelde ik. Het kwam er zielig uit. Alyss knikte alleen maar, en ging toen bij een ander groepje meiden zitten. Ik keek zuchtend naar mijn pap. Dat ging lekker. Mijn tweede dag en ik had nu al de eerste persoon die tegen me praatte aangevallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten